Taalpartners 'doet' taal. We houden van helder Nederlands, want dat wordt begrepen. Toch is taal niet altijd de beste manier om iets aan een ander duidelijk te maken. Kijk maar naar de spullen van Ikea. Je moet er toch niet aan denken dat de handleiding uit tekst zou bestaan?!

Ik zie het al voor me: Pak het schroefje met de kruiskopopening - waar er acht van zijn, maar let op dat je het middelste maatje neemt – en doe dat in de derde opening van links in de plank met de vijf openingen aan de voorzijde, die je kunt herkennen aan de twee gaten op de kopse kanten … De handleiding zou een boekwerk worden. En ik zou op bladzijde een de draad al kwijt zijn, en velen met mij. Wat zou het snel gedaan zijn met de populariteit van de Billy’s en de Besta’s!

Soms werken plaatjes veel beter dan woorden. Want woorden bieden vrijheid voor interpretatie. Neem nou bijvoorbeeld het woord ‘kopje’. Dat roept een beeld op. Waar denkt u aan? Aan een titel boven een stukje tekst? Aan de liefkozingen van uw kat? Of aan verse koffie? Aan dat laatste dacht ik …

Stel nou dat we alle twee aan koffie dachten. Dan ziet uw kopje er hoogstwaarschijnlijk toch anders uit dan het mijne. Is dat erg? Ik vind van niet. Ik hou van die vrijheid. Dat het plaatje dat mijn woorden maken er voor iedereen anders uitziet. Ik gun u graag uw eigen kopje. Het maakt mij niet uit of het groot of klein is, of het rood is of blauwgebloemd. Kiest u maar! En die enkele keer dat het er wel toe doet, dat het belangrijk is dat u hetzelfde voor ogen heeft als ik? Dan zet ik wel een plaatje bij de tekst.

Ik ga nu eerst een verse kop koffie maken. En voor de volledigheid ... mijn kopje is een witte, middelgrote, taps toelopende, porseleinen mok zonder versiering.